Bir çocuk sınıfta sorun çıkarmıyorsa, söz dinliyorsa, öğretmenleri tarafından “çok uyumlu” olarak tanımlanıyorsa çoğu zaman rahatlarız. Çünkü zorlanan çocuk denildiğinde akla ilk gelen; öfkelenen, karşı gelen, dikkat çeken davranışlar olur. Oysa bazı çocuklar zorlanmalarını sessizlikle taşır. İçe kapanan, geri planda kalan, duygularını çok az dile getiren bu çocuklar çoğu zaman fark edilmez. Ancak psikanalitik bakış açısından sessizlik, yokluk değil; ifade edilemeyen bir iç

Bazı insanlar yaşamlarının dışarıdan bakıldığında "düzgün" göründüğünü söyler. İş vardır, ilişkiler vardır, sorumluluklar yerine getiriliyordur. Ancak içsel deneyim bambaşkadır: Kişi kendi hayatının içinde misafir gibidir. Yaşananlar ona ait değildir; sanki başkasının yazdığı bir senaryoyu oynuyordur. Psikanalitik bakış, bu hissi yalnızca bir memnuniyetsizlik ya da motivasyon eksikliği olarak değil; kendilikle temasın zayıfladığı bir noktaya işaret olarak ele alır.

Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünebilir. Bir iş, bir düzen, ilişkiler, sosyal hayat…Ama içeride tarif edilmesi zor bir boşluk hissi vardır. Adı konulamayan, tanımı olmayan, ama sürekli varlığını hissettiren bir eksiklik. Birçok kişi bu duyguyu şu cümleyle anlatır: “Hayatım kötü değil ama iyi de hissettirmiyor.” Bu deneyim, modern insanın en yaygın ama en az konuşulan ruhsal hallerinden biridir.

Ebeveynler çocuklarıyla ilgili zorlandıklarında çoğu zaman aynı soruda takılı kalır: “Bu yaşına özgü bir dönem mi, yoksa bir uzmandan destek almak gerekir mi?” Çocukların yaşadığı duygusal zorlanmalar her zaman kelimelerle ifade edilmez. Çoğu zaman bu zorlanmalar davranışlar üzerinden kendini gösterir. Bu nedenle çocuğun psikolojik desteğe ihtiyacı olup olmadığını anlamak, yalnızca belirgin problemleri aramakla sınırlı değildir.

Psikolojik destek almaya karar vermek çoğu zaman sanıldığından daha zordur. Birçok kişi şu soruyla uzun süre baş başa kalır: “Gerçekten buna ihtiyacım var mı?” “Yeterince kötü hissetmiyor muyum?” “Başkaları benden daha zor durumdayken ben destek almaya hakkım var mı?” Bu sorular, psikolojik destek ihtiyacının ertelenmesine ve kişinin zorlanmalarını tek başına taşımaya devam etmesine neden olabilir. Oysa psikolojik destek almak için dipte olmak gerekmez.

Kaygı çoğu zaman geçmesi gereken bir rahatsızlık gibi ele alınır. Nefes egzersizleri, telkinler, “olumlu düşün” önerileri…Peki ya kaygı geçmiyorsa?Peki ya tekrar tekrar aynı bedensel ve zihinsel belirtilerle geri geliyorsa? Psikanalitik ve varoluşçu yaklaşımlar, kaygıyı yalnızca bastırılması gereken bir semptom olarak değil; anlam taşıyan bir iç sinyal olarak ele alır.

Günlük hayatın içinde pek çok yetişkin, yaşadığı duygusal zorlanmaları uzun süre tek başına taşımaya çalışır. Kaygı, içsel huzursuzluk, ilişkilerde tekrar eden sorunlar ya da hayata dair anlam kaybı çoğu zaman fark edilmeden derinleşir. Bu noktada psikolojik danışmanlık, yalnızca bir "destek" değil; kişinin kendisiyle daha sahici bir temas kurabildiği bir alan sunar.

Bazı dönemlerde çocuğunuza her şeyi verdiğinizi düşündüğünüz hâlde bir şeylerin yolunda gitmediğini hissedebilirsiniz. Bitmeyen öfke nöbetleri, ani davranış değişimleri, okula gitmek istememe ya da giderek içine kapanma… Bu noktada birçok ebeveyn kendini şu soruyla baş başa bulur: “Nerede yanlış yapıyorum?”

Yeni bir yıl yaklaşırken birçok kişi kendine hedefler koyar. “Bu yıl değişeceğim.” “Artık ertelemeyeceğim.” “Hayatımı baştan yazıyorum.” Son yıllarda bu hedef koyma pratiği, “manifest etmek” kavramıyla birlikte daha da görünür hale geldi. İstediğini düşünerek, hayal ederek ya da olumlu cümlelerle tekrar ederek hayatına çekebileceğin fikri oldukça cazip görünüyor. Peki, gerçekten bu kadar kolay mı? Psikanalitik açıdan bakıldığında, yeni yıl hedefleri ve manifest kavramı yalnı

Bununla birlikte sınırlar da çocuğun gelişimi için gereklidir. Sınır koymak cezalandırmak demek değildir; çocuğa güvenli bir çerçeve sunmak demektir. Çocuğun oyun, hareket ve duygularını ifade edebileceği alanlara sahip olması da bu süreçte oldukça destekleyicidir. Özellikle oyun terapisi, çocukların duygusal dünyalarını daha sağlıklı şekilde ifade etmelerini sağlayan etkili bir yöntemdir.

Hayatımız boyunca kurduğumuz her ilişki, aslında geçmişimizin sessiz izlerini de beraberinde taşır. Birine nasıl yaklaştığımız, sevildiğimizi nasıl hissettiğimiz, tartışma anlarında verdiğimiz tepkiler ya da kırıldığımızda kendimizi nasıl savunduğumuz… Bunların çoğu yalnızca “o ana” ait değildir. Psikodinamik yaklaşıma göre, bugün ilişkilerde yaşadıklarımız; çocuklukta edindiğimiz duygusal deneyimlerin, iç dünyamızda bıraktığı izlerin bir devamıdır. Çocukluk dönemi, kişinin k

Romantik ilişkilerde yaşanan yakınlık, uzaklaşma, terk edilme korkusu ya da bağlanma güçlükleri çoğu zaman yalnızca “şimdiki ilişkiye” ait değildir. Psikanalitik kuram, bireyin ilişki kurma biçiminin çok daha erken dönemlerde, özellikle de çocuklukta şekillendiğini ileri sürer. Bu nedenle romantik ilişkilerdeki tekrar eden çatışmalar, çoğu zaman geçmiş ilişkisel deneyimlerin bugüne taşınmış izlerini barındırır.

Oyun, çocuklar için dünyayı anlama ve kendini ifade etmenin en doğal yollarından biridir. Bu nedenle oyun terapisi, çocukların iç dünyasına erişmek ve onların psikolojik gelişimini desteklemek için son derece önemli bir yöntem olarak karşımıza çıkar. Ebeveynler sık sık “Oyun terapisi nedir, çocuklara nasıl fayda sağlar?” diye merak etmekte ve oyun terapisi Samsun genelinde aranan bir destek haline gelmektedir.

Anskiyete günümüzde en sık karşılaşılan duygulardan biri olarak görülse de hem felsefede hem psikoloji tarihinde çok daha derin bir anlama sahiptir. Çoğu kişi kaygıyı “kurtulmak gereken”, “rahatsız edici” bir duygu olarak tanımlar; ancak hem varoluşçu filozoflar hem psikanalitik kuramcılar kaygının insan ruhsallığının temel bir bileşeni olduğunu vurgular.

Depresyon yalnızca üzgün hissetmek, yataktan kalkmak istememek ya da uyku problemleri yaşamak değildir. Depresyon; ilgi ve enerji kaybı, anlam boşluğu, umutsuzluk, iştah ve uyku değişiklikleri gibi çok boyutlu belirtilerle ortaya çıkan ciddi bir duygu durum bozukluğudur. Depresyonun altında biyolojik etkenler kadar psikolojik ve çevresel faktörler de yer alır. Ancak özellikle psikanalitik yaklaşım, depresyonun bilinçdışı dinamiklerini, kaybın özne üzerindeki etkisini ve yas s

Travma kelimesi aslında “yara” anlamına gelir ve tarih boyunca hem fiziksel hem de psikolojik yaralanmaları tanımlamak için kullanılmıştır. Günümüzde travma kelimesi, sadece yaşanan acı verici olayı değil, bu olayın kişinin zihninde bıraktığı derin etkiyi ifade eder. Psikanalitik kuram ise travmayı, özellikle çocukluk deneyimleri, anıların yeniden anlamlandırılması ve bilinçdışı süreçler üzerinden açıklar.

Travma sözcüğü Yunancada yara anlamına gelir ve “delmek”, “sürtmek” fiillerinden türemiştir (“Trauma”, 2020). 17. yüzyılda tıpta fiziksel yaralanmayı tanımlamak için kullanılırken (Laplanche & Pontalis, 1973), dışarıdan gelen şiddetin organizmada yarattığı hasarı ve bu hasarın bıraktığı etkiyi ifade etmiştir. Travmanın psikanalitik literatürdeki erken kullanımlarında da bu şok etkisi ve bütün organizmayı etkileyen niteliği korunmuştur.

Duygu düzenleme, bireyin yaşadığı duygusal deneyimleri fark etme, değerlendirme ve gerektiğinde bu duygular üzerinde kontrol sağlayabilme becerisidir. Duygu düzenleme; kişinin hedeflerine ulaşabilmesi için duygusal tepkilerini yönetme ve davranışlarını yönlendirme sürecidir. Çocuklar için bu beceri, hem içsel hem de dışsal süreçlerin bir arada gelişmesiyle oluşur: çocuğun mizacı, dikkat kapasitesi ve duygusal tepkiselliği içsel süreçleri oluştururken ebeveyn tutumu, bağlanma

Sigmund Freud’un hipnoz, histeri ve rüya çalışmalarından yola çıkarak geliştirdiği psikanaliz, insan zihninin görünmeyen yönlerini inceleyen özgün bir disiplin hâline gelmiştir. Bilim ve felsefenin uzun süre uzak durduğu bilinçdışı kavramını ele alan Freud, özellikle rüyaların bu alana açılan bir kapı olduğunu savunur. Düşlerin Yorumu  adlı eseriyle rüyaların yapısını ve işleyişini ayrıntılı biçimde ele almış, psikanalizin kuramsal temelini bu çalışma üzerine inşa etmiştir. F

Depresyon, yalnızca üzgün hissetmekten ya da uyku sorunları yaşamaktan ibaret değildir; günlük yaşama karşı ilgiyi kaybetme, enerji azalması, umutsuzluk, iştah ve uyku değişiklikleri gibi çok boyutlu belirtilerle ortaya çıkan ciddi bir duygudurum bozukluğudur. Depresyonun kökeninde psikolojik etkenler bulunabileceği gibi biyolojik ve çevresel faktörler de tabloyu şekillendirebilir.