Bazı dönemlerde çocuğunuza her şeyi verdiğinizi düşündüğünüz hâlde bir şeylerin yolunda gitmediğini hissedebilirsiniz. Bitmeyen öfke nöbetleri, ani davranış değişimleri, okula gitmek istememe ya da giderek içine kapanma… Bu noktada birçok ebeveyn kendini şu soruyla baş başa bulur: “Nerede yanlış yapıyorum?”

Bununla birlikte sınırlar da çocuğun gelişimi için gereklidir. Sınır koymak cezalandırmak demek değildir; çocuğa güvenli bir çerçeve sunmak demektir. Çocuğun oyun, hareket ve duygularını ifade edebileceği alanlara sahip olması da bu süreçte oldukça destekleyicidir. Özellikle oyun terapisi, çocukların duygusal dünyalarını daha sağlıklı şekilde ifade etmelerini sağlayan etkili bir yöntemdir.

Ebeveynlerin ortak isteği, çocuğuyla güçlü, sevgi dolu ve güvenli bir bağ kurmaktır. Fakat bazen günlük hayatın temposu, iş, stres, yorgunluk ya da kendi çocukluk deneyimlerimiz, kendi ailemizden gördüğümüz öğretiler farkında olmadan bu bağı zedeleyebilir, bozabilir ya da değiştirebilir. İşte tam da bu söylediğimiz bir cümle ya da kelime çocuğunuzu etkileyebilir. İyi haber şu ki; iletişim becerisi doğuştan gelmez, öğrenilebilir bir süreçtir. O yüzden bu süreçler geçicidir